گزارشی از هیات منصفه دادگاه مطبوعات خرم آباد-مراد سپه وند شاهدعینی در دادگاه
علی رغم اصل۱۶۸قانون اساسی فعلی کشورما،هیات منصفه جرائم سیاسی به ندرت مورد توجه قرار گرفته است و تا کنون ندیده ایم که محاکمات سیاسی با حضور هیات منصفه تشکیل و حکم نهایی نیز با نظر این هیات صادر گردد.اما هیات منصفه مطبوعات به صورت جسته و گریخته تشکیل گردیده است و در بعضی دادگاه های مطبوعاتی نیز نقش ایفا نموده است.همان طور که گفته شد،در اصل هیات منصفه یک نهاد مردمی است و نه یک نهاد حکومتی و دولتی.
در هر استان،هیات منصفه در جلسه ای مرکب از رئیس اداره کل ارشاد،رئیس دادگستری استان،رئیس شورای شهر مرکز استان،رئیس تبلیغات اسلامی استان و امام جمعه مرکز استان تعیین می شوند.مطبوعات و نهادهای مردمی (مانند خانه مطبوعات و…)نماینده ای در این جلسه ندارند!و اعضای جلسه دولتی و حکومتی اند یا به هر حال وابسته به این دو.پس،از اساس امر مهم هیات منصفه در کشور ما مخدوش است و نمی توان آن را«نهاد داوری مردمی»خواند زیرا نهادهای واقعی مردمی از جمله خود مطبوعات،نقشی در گزینش اعضای آن ندارند.به هر حال انتخاب افراد به عنوان عضو هیات منصفه وابسته به نظر اعضای جلسه و شناخت قبلی آنان دارد و چنین امری نمی تواند پایگاه و جایگاه قوی مردمی داشته باشد و اعضای چنین هیات منصفه ای نمی توانند یا نمی خواهند همه تلاش خود را در راستای توقف یا تخفیف حکم قاضی به کار بگیرند.
هیات منصفه فعلی مطبوعات استان نیز جدا از این داستان و تحلیل نیست.مراسم تحلیف هیات منصفه مطبوعات استان لرستان،چند روز قبل از برگزاری دادگاه نشریه سیمره برگزار گردید.اعضای هیات منصفه مطبوعات لرستان عبارتند از رضا خدائیان چگنی،رامین خسروی فر،محسن ماسوری،حاج آقا سید لطف اله حیات الغیبی،حاج آقا محمد حاجی پور،حاج آقا فضل اله پیرمحمدی،محمد فطرس،ذبیح اله سیاهپوش،حسن بهرامی،هوشنگ بیرانوند(مدیر مسئول صدای ملت)،عزت اله چنگایی(مدیر مسئول بامداد لرستان) و نورمحمد سپهوند(نماینده کیهان).بجز سه نفرآخر،مشخص نیست که میزان آشنایی سایر اعضا با کار فرهنگی و مطبوعاتی تا چه حد می باشد.متاسفانه در روز دادگاه نشریه سیمره آقایان بیرانوند و چنگایی که به هر حال ازجمله پیشکسوتان مطبوعات استان هستند نیز حضور نداشتند و چند نفر دیگر هم غیبت داشتند.
به هرصورت دادگاه نشریه سیمره در ساعت۱۰صبح روز یکشنبه۶آذرماه۱۳۹۰در شعبه هشتم کیفری به ریاست قاضی نورالدین مرادی و با حضور هیات منصفه ای که شرح آن رفت،تشکیل شد.این آقایان محترم،با بی توجهی به سوگندهای جلاله مکررمدیرمسئول و نویسنده مطلب مبنی بر نداشتن نیت سوء و غرض(که در عرف ما لرها و حتا از نظر شرعی نیز قابل قبول است) و بدون پاسداشت۵/۶سال خدمت فرهنگی و اجتماعی نشریه به مردم این استان طی۱۹۵شماره وبی اعتنا به صعوبت و رنج و مرارت کارفرهنگی و مطبوعاتی،هم مدیر مسئول و هم نویسنده مطلب را مجرم شناخت!منتهی مجرمیت مدیر مسئول را مشمول تخفیف مجازات اعلام فرمودند!
واقعا که استان لرستان از نظر هیات منصفه مطبوعات نیز«تک»ازآب درآمد!زمانی که وکیل مدافع با سواد و آگاه ،با حرارت وجسارت مشغول دفاع بود تا وصله ناجور توهین به مقدسات!را با بهره گیری از دانش وافر حقوقی و فقهی خود از دامان موکلانش بزداید،در کمال تعجب حاج آقا حیات الغیب از اعضای هیات منصفه،از کوره در رفت و به قطع سخنان و رشته کلام وی پرداخت و اعتراض کرد و با این کار خود موجب برانگیختن شکات گردید تا با ورود غیرقانونی به بحث و دفاعیه وکیل،اجازه ادای حق مطلب را به وی ندهند!واقعا این هم از عجایب این استان است که قاضی موقع دفاع وکیل رعایت کند و گوش فرا دهد ولی عضو هیات منصفه شیرازه فکر وکیل را به هم بریزد و شکات را به فغان آورد!
با این همه،قاضی به طور مشخص از هیات منصفه خواست که با توجه به دفاعیات متهمان و وکیل مدافع آن ها،مجرمیت یا عدم مجرمیت متهمان را برای دادگاه مشخص نماید.معلوم بود که شخص قاضی هم برای نظر مساعد هیات منصفه ارزش قائل است و توپ را به زمین آن ها انداخته است.اما متاسفانه هیات منصفه خود مدعی شد و رایی داد که دست قاضی را هم بست!این برخورد هیات منصفه واقعا ناامید کننده بود و همه مطبوعات و قلم به دستان باید بدانند که این است واقعیت استانی که برایش می سوزند!
اگر بنا باشد مطبوعه ای در سطح استان پس از سال ها کار مستمر به اصطلاح«توپوقی»بزند و خانه مطبوعات و پیشکسوتان مطبوعات بی تفاوت باشند و هیات منصفه هم در عوض چشم پوشی و گذشت و میانجی گری،قبل از محاکم قضایی، مسئولان مطبوعات و نویسندگان را نقره داغ کند،به نظر من همه نویسندگانی که در سطح استان به کسانی می گویند«بالای چشم های تان ابروست»! ،بایستی حساب کار خود را بکنند و در مورد ادامه فعالیت های مطبوعاتی شان تامل بیشتری بکنند!
